[นิยาย] Trick-or-Love : When I falling in love with NPC ตอนที่2

[นิยาย] Trick-or-Love : When I falling in love with NPC ตอนที่2

ความรักของมาริสาในโลกเกมออนไลน์กับอีกฝ่ายที่เป็นเพียงชุดข้อมูลบนโลกไซเบอร์...

10 January 2016
catterria
10 January 2016
เลือกอ่านตามหัวข้อ

 

 

 

Trick-or-Love

 

When I falling in love with NPC 2

 

เลิกตามดีกว่า

 

เป็นความคิดแรกที่ปรากฏในหัวของมาริสาหลังได้ยินว่า ‘Hacker-A’ ไอดอลในดวงใจของเธอที่มักจะสร้างแต่เกมอินดี้หันมาสร้างเกมตามกระแสอย่างเกมโลกเสมือนจริง


นั่นทำให้เธอรู้สึกผิดหวัง

 

ทั้งๆ ที่คิดว่าตัวเขาและเธออยู่ในโลกใบเดียวกันแล้วแท้ๆ

แต่ถึงอย่างนั้นก็อดดีใจไม่ได้ ที่เขาคนนั้นจะรู้จักแฟนคลับรุ่นบุกเบิก

แฟนคลับที่ติดตามเขามาตั้งแต่เกมของเขาเปิดให้เล่นฟรีและมียอดดาวน์โหลดไม่กี่สิบคน


นี่คือสิ่งที่ให้มาริสาตัดสินใจก้าวเข้าสู่ Halloween Online’

 

“ยินดีต้อนรับสู่ฮาโลวีนทาวน์ เมืองเริ่มต้นของผู้เล่นนะคะ” หญิงสาวผมบลอนด์ในชุดคอสเพลย์ปีศาจสาวเซ็กซี่กล่าวต้อนรับ ทันทีที่มาริสาลืมตาขึ้นอีกครั้งในโลกของเกม


“…”


“ดิฉันชื่อ ลอร่า เจ้าค่ะ” เธอยิ้มแล้วพูดต่อไปโดยไม่สนใจว่ามาริสาจะตอบกลับหรือไม่ “จะมาทำหน้าที่แนะนำเกมให้กับผู้เล่น….คุณ?”


มาริสานิ่งไปนานไม่ตอบ พอเห็นอีกฝ่ายยิ้มค้างอยู่อย่างนั้นก็พึมพำเบาๆ “อ๋อ ระบบสั่งการด้วยเสียงสินะ”


“คุณ อ๋อ ระบบสั่งการด้วยเสียงสินะปีศาจสาวทวน “เป็นชื่อที่ไพเราะมากเลยค่ะ”


เด็กสาวกุมขมับ นั่นมันใช่ชื่อคนซะที่ไหนกันเล่าแล้วคำชมหลอกลวงผู้บริโภคนั่นอีก!


ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่มาริสาก็ตระหนักได้ว่าเกมก่อนๆ ที่เคยเล่นยังมีคนตั้งชื่อแนวๆ ‘อะไรก็ได้’ ‘ฮีลเป็นอย่างเดียว’ หรือ ‘รักนะศิราณพ’เลย ดังนั้น ชื่อ ‘อ๋อ ระบบสั่งการด้วยเสียง เนี่ยก็คงจะเป็นเรื่องธรรมดาล่ะมั้ง


“เอ่อ งั้นขอเปลี่ยนชื่อ” มาริสานิ่งคิด พลันนึกขึ้นได้ “เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนๆ! ต้องมีคีย์เวิร์ดอะไรในการใช้งานรึเปล่านะ?”


“คิก” ปีศาจสาวอดขำไม่ได้ที่เห็นสีหน้าตื่นๆ ของมาริสา “ขออภัยที่เสียมารยาทค่ะ…”


“เอ๋?”


“ที่จริงทางระบบจะยังไม่มีการล็อคชื่อของผู้เล่นจนกว่า ผู้เล่นจะใส่ชื่อลงในกล่องข้อความแล้วตอบตกลงค่ะ”


ฉับพลัน ก็มีภาพโฮโลแกรมของกล่องข้อความพร้อมคีย์บอร์ดโปร่งแสงขึ้นมากลางอากาศ ข้างหน้ามาริสาทันที


เด็กสาวถอนใจเบาๆ


เธอพิมพ์ชื่อ [มาริสา] ลงไปเพราะในเกมเสมือนจริงที่หน้าตาผู้เล่นถอดแบบจากความเป็นจริงแบบนี้ถึงจะใช้นามแฝงไปก็คงไม่มีประโยชน์ต่อการซ่อนตัวจากคนรู้จักล่ะมั้ง


หลังจากจากตั้งชื่อเสร็จ ลอร่าก็แนะนำเรื่องราวเกี่ยวกับเกมคร่าวๆ ว่า Halloween online เป็นเกมที่สร้างโดยมีฉากของยุคกลางผสมกับงานเทศกาลฮาโลวีนเป็นแรงบันดาลใจ


เพลย์เยอร์หรือตัวผู้เล่นนั้นจะถูกเซ็ตค่าเนื้อเรื่องเริ่มต้นให้เหมือนกันหมดคือ ทุกคนจะเกิดและเติบโตมาจากหมู่บ้านเล็กๆ ที่ชื่อ ‘ฮาโลวีนทาวน์’ เป็นเมืองที่เหล่ามอนสเตอร์และมนุษย์สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข


ทว่ามีเพียงชาวฮาโลวีนทาวน์ที่คิดแบบนี้


ในโลกของ Halloween online ประกอบด้วย 2 ขั้วอำนาจใหญ่ด้วยกันคือ อาณาจักรแห่งความมืด ผู้ต่อต้านมนุษย์และศาสนจักรแห่งแสงสว่าง พวกเขาเหล่านั้นจะคอยส่งเหล่าลูกสมุนมาคอยขัดขวางการอยู่ร่วมกับของมนุษย์และปีศาจเสมอ


ชาวฮาโลวีนทาวน์จึงเรียกพวกเขารวมๆ กันว่า

ทาร์เก็ต(target)

เป็นเป้าหมายที่จะต้องต่อสู้ด้วย

เป็นเป้าหมายที่จะทำให้สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข

 

“กล่าวโดยสรุปก็คือ ตามมุมมองของผู้เล่นมอนส์เตอร์ในเมืองนี้ก็คือ npc ที่เป็นมิตรกับมนุษย์ เป็นสัตว์เลี้ยง  ส่วนทาร์เก็ตก็คือมอนสเตอร์ที่เราต้องไปปราบเพื่อเก็บ EXP หรือค่าประสบการณ์สินะ” มาริสาทวนความเข้าใจกับลอร่าหลังจากอีกฝ่ายอธิบายจบ


“ไม่ผิดไปจากที่พูดไปเลยค่ะ คุณมาริสา”ปีศาจสาวยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นดิชั้นจะอธิบายเกี่ยวกับเรื่องอาชีพนะคะ”


ในเกมนี้ ผู้เล่นจะต้องเลือกอาชีพเริ่มต้นตั้งแต่เริ่มเกม 3 อาชีพ ประกอบด้วย


Witch ผู้ใช้เวทมนตร์ธาตุ สื่อสารและหลอมรวมกับธรรมชาติ ปรุงยาผสมผสานความเป็นไปได้อันแปลกใหม่ให้เกิดขึ้นบนโลกใบนี้!


Undeath ผู้ฟื้นคืนจากความตาย เหล่านักรบผู้กวัดแกว่งอาวุธเพื่อปกป้องความปลอดภัยให้แก่ชาวฮาโลวีนทาวน์  เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ทางกายภาพที่สุดในทุกสายอาชีพ!


Necromancer ผู้ใช้ความตาย ต่อสู้ร่วมกับเหล่ามอนส์เตอร์ มีชีวิตอันน้อยนิดแต่สามารถแลกกับพลังอันยิ่งใหญ่ให้แก่เหล่าพวกพ้อง!

 

“ว่าไงคะ คุณจะเลือกแบบไหนดีเอ่ย?” ลอร่ายิ้มละไม ในขณะที่มาริสาขมวดคิ้วครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจจิ้มไปที่อาชีพที่ต้องการ สักพักอีกฝ่ายก็ยิ้มจนตาหยี


ปิ๊ง!


“เป็นการตัดสินใจที่ไม่เลวค่ะ ดิชั้นจะส่งคุณไปเพื่อเริ่มต้นเควสตามสายอาชีพนะคะ”

 

วูบบบบบบบบบ

 

หลังจากสิ้นเสียงหวาน มาริสาก็เหมือนรู้สึกเหมือนตกลงจากที่สูง รอบๆ ทิศทางดูมืดไปหมด มีแสงที่คล้ายกับละอองดาวลายล้อมเบาๆ แต่เพราะการ ‘ร่วง’ลงของเธอเร็วมากเธอจึงไม่สามารถจับภาพโดยรอบได้เลย… นี่คือการวาร์ป(warp)ในโลกเกมเสมือนจริงสินะ?

 

ตุบ!

 

“โอ๊ย”… นี่คือความเจ็บสินะ ดีจังที่เธอมาเล่นเกมนี้คนเดียว ไม่งั้นทุกคนจะต้องเห็นหน้าบิดเบี้ยวของเธอแน่ๆ เลย นอนแผ่อยู่ครู่หนึ่งพอความเจ็บหายไปก็ค่อยๆ กัดฟันลุกขึ้น พอมอง หลอดเลือด Hp ก็พบว่าหายไปครึ่งหลอด

 

รอบๆ มีแต่ป่ามืดทึบ...มีป้ายหินสลักชื่อทั้งเก่าและใหม่เรียงรายเต็มไปหมด

คำจำกัดความสถานที่แห่งนี้ในดาต้าเบสความทรงจำของมาริสามีเพียงอย่างเดียว

“สุสาน”

 

มีทั้งความรู้สึกหงุดหงิดและอึดอัดภายในใจที่ไม่อาจอธิบายมันเป็นคำพูดได้เต็มไปหมด อาจเพราะว่าแม้แต่จะคิดคำพูดที่จะสื่อสารกับคนอื่นในสมองก็ยังทำไม่ได้เลยก็ได้

 

ไม่น่ากลัว ไม่น่ากลัวเลยซักนิด เธอเล่นเกมในที่มืดเป็นประจำคนเดียวยังไม่เห็นเป็นอะไรเลย!

 

ปิ๊ง! ม้วนกระดาษสีน้ำตาลปรากฏขึ้นกลางอากาศ มาริสาเอื้อมมือไปคว้าก่อนที่มันจะตกถึงพื้นได้พอดี

 

กรอบแกรบ เด็กสาวแกะมันขึ้นมาดู

 

ภารกิจเริ่มต้น อาชีพ Necromancer

ชื่อภารกิจ: ผู้ใช้ความตาย Lv.1

รายละเอียดภารกิจลักลอบขุดสุสาน

 

ได้โปรดเถอะค่ะ พระเจ้าบอกทีเถอะ ว่าปุ่ม ออกจากเกม [Log out] อยู่ตรงไหน!!


Hacker-A คุณคงไม่ได้แค้นอะไรฉันใช่ไหมคะ!


ถึงมาริสาจะไม่กลัวการมองดูเหล่าอสูรกายผ่านหน้าจอเลยแม้แต่น้อย แต่ประสบการณ์การสัมผัสกับสิ่งเหล่านี้ด้วยมือเปล่านี้เป็นศูนย์ กระนั้นแม้จะอยากถอนตัวแค่ไหนกลับไม่สามารถออกจากเกมได้จนกว่าจะไปพักที่โรงแรมในตัวเมืองเท่านั้น


“เฮ้อ”… กวาดสายตาไปดูรอบๆ ไม่มีคนอยู่เลย…มองไปทางไหนก็เจอแต่ป้ายหลุมศพ


นี่คงเป็นครั้งแรกที่อยากให้มีใครสักคนอยู่ข้างๆ มากขนาดนี้


เด็กสาวหลับหูหลับตาเลือกป้ายหลุมศพที่ดูเก่าแก่ที่สุด อย่างน้อยๆ ทั้งเนื้อทั้งเลือด หนองและสิ่งที่น่าขยะแขยงที่สุดสำหรับเด็กผู้หญิงรักความสะอาดอย่างเธอคงแห้งเหลือแต่กระดูกแล้วน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า


ดินบริเวณนี้ดูไม่เหมือนที่อื่น ทั้งแห้งและขุดยาก แม้ค่าสเตตัสจะคงที่แต่เด็กสาวก็รู้สึกเหนื่อย อยากเอามือปาดเหงื่อแต่ก็ทำไม่ได้เพราะเศษดินเต็มมือไปหมด กระนั้นเธอก็ยังเลือกที่จะขุดอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนเพราะเกมนี้สมจริงจนทำให้สัมผัสถึงความชื้นและกลิ่นสาบของดินได้อย่างชัดเจนจนเกินไป…


ผ่านไปหลายชั่วโมงถึงเริ่มเห็นฝาโลงที่ทำด้วยหินสลัก มาริสาเปิดหน้าต่าง [เมนู] ของผู้เล่นผ่านแหวนที่ได้รับมาจากตอนเริ่มเกม แล้วกดเลือกที่แถบ [เครื่องมือ]


…ว่างเปล่า


ถึงจะไม่แปลกอะไร แต่มีหลายเกมที่มักจะให้ของขวัญเล็กๆ น้อยๆกับผู้เล่นใหม่เสมอจึงทำให้เธออดคาดหวังไม่ได้ว่าจะมีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกอะไรให้บ้าง เหลือบมองโลงหินอย่างจนใจ…น้ำหนักของฝาโลงคงไม่เท่ากับของจริงด้วยเหรอกนะ


มาริสาลองแตะๆ เพื่อสำรวจที่ฝาโลง สักพักได้ยินเสียงเปรี๊ยะๆจากข้างใน…


บางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว!! เด็กสาวเดินถอยหลัง กดเลือกแถบ [อาวุธ] ในหน้าต่างของผู้เล่น นัยน์ตาฉายแววยินดีเล็กน้อย เคียวยมทูตอันใหญ่ปรากฏขึ้นพร้อมๆ กับชุดสีขาวที่เหมือนชุดผู้ป่วยในโรงพยาบาลที่เธอสวมใส่อยู่เปลี่ยนเป็นชุดกระโปรงลูกไม้แบบตะวันตก


ก็ถือว่ายังดีมีอาวุธกับเครื่องป้องกันมาให้


มาริสากำเคียวแน่น น้ำหนักกำลังดีไม่เบาไม่หนักจนเกินไป ดวงตาเหมือนแมวจ้องไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง


กึก เปรี๊ยะ! หินทั้งหมดแตกออกจากกัน ทันใดนั้นก็ปรากฏแสงลอดผ่านรอยร้าวของฝาโลงหิน ครั้นควันฝุ่นและแสงจางลงเด็กสาวเริ่มเห็นเงาของอะไรบางอย่างอยู่ตรงนั้น หัวใจของเด็กสาวเต้นแรงขึ้น


มันกำลังเดินมาทางนี้…!?!


ภาพที่อยู่ตรงหน้าค่อยๆ ชัดขึ้น ก่อนที่หัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วจะเปลี่ยนจังหวะ ผิวสีซีดค่อยๆ ฉาบด้วยสีแดงระเรื่อ


เด็กผู้ชายผมสีทอง ตาสีฟ้า มีปีกและเขาของปีศาจ แต่มีใบหน้าแบบเทวดากำลังยิ้มแล้วส่งมือมา…

 

นี่คือความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับทฤษฏีสะพานแขวน*รึเปล่านะ?

 

#โปรดติดตามตอนต่อไป

*ทฤษฏีสะพานแขวนเป็นทฤษฏีที่มาจาก Two-factor Theory of Emotion เป็นเรื่องเกี่ยวกับการที่ความรู้สึกบิดเบือนไปเพราะเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้รู้สึกตื่นเต้น แล้วเข้าใจว่าเป็นความรัก

Disclaimer : หากมีข้อสงสัย กรุณาติดต่อทีมงานมาที่ [email protected]

Tags

Comments

Sticker
Comment
Search @